Sonata of PERTH

...ขณะที่ชั้นลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้... 

" บางที... อาจไม่มีที่สำหรับชั้นมาตั้งแต่ต้นแล้วก็ได้ "

          โลกไม่ได้หมุนวนไปตามความต้องการของใครคนใดคนหนึ่ง แต่โลกก็ไม่ได้หมุนวนไปเพื่อทุกคน สิ่งมีชีวิตต่างหากที่ต้องหมุนไปตามโลกให้ทัน หากไม่เช่นนั่นแล้วก็ต้องถูกทิ้งให้อยู่ด้านหลัง ค่อยๆ สูญสลายเหมือนกับตายทั้งเป็น สำหรับตัวชั้นที่ชอบนั่งคิดถึงความหลังเก่าๆ หนีช่วงเวลาอันแสนวุ่นวายและยุ่งเหยิงในปัจจุบัน สู่ความสุขในอดีตที่อยากจะกลับไปอีกครั้ง ช่วงเวลาที่ไม่อยากให้หายจากไป ช่วงเวลาที่อยากได้กลับคืนมา ในขณะที่ทุกคนกำลังเปลี่ยนแปลงไป กลับมีแต่ตัวชั้นเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่กับที่ คอยนั่งเฝ้าวันเวลาเก่าๆ อยู่เพียงลำพัง

" ในบ้านไม้หลังเก่า มีชั้นที่นั่งอยู่ภายในนั้นเพียงลำพัง เฝ้ามองบานประตู หวังถึงเสียงเคาะที่ไม่มีมายาวนาน "

          ความสุขมักจะผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วและมีอยู่เพียงน้อยนิด ในขณะเดียวกันความทุกข์กลับผ่านไปอย่างเชื่องช้าราววันเวลาไม่มีสิ้นสุดและมีมากมายนับไม่ถ้วน ตัวชั้นที่พอใจอยู่กับความสุขเล็กๆ ในวันเก่าๆ กลับต้องแบกรับความทุกข์มากมายที่แทรกผ่านกาลเวลาเข้ามาเพียงลำพัง ราวกับถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลัง จนบางครั้งชั้นเริ่มกลัว... ที่ได้รู้สึกว่าตัวเองค่อยๆ เปลี่ยนไปทีละนิด ทุกสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลง เพียงแต่จะเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดีหรือเลวร้าย แล้วตัวเราเองจะสามารถควบคุมมันได้หรือไม่ แต่ชั้นไม่อยากเปลี่ยนไป...

" สิ่งที่ชั้นควรทำคือการก้าวเดินไปยังประตูบานนั้น แล้วเปิดมันออกด้วยตัวเองรึเปล่านะ... "

โลกไม่ได้หมุนเพื่อเรา แต่เราต่างหากที่ต้องหมุนตามโลกให้ทัน

โลกไม่สามารถหยุดหมุนได้ แต่เราสามารถที่จะหยุดหมุนตัวเอง

แต่ต้องแลกด้วยการถูกถอดทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงลำพัง เฝ้ามองทุกสิ่งที่เปลี่ยนไป

ราวกับความทุกข์นิรันด์

" แล้วสิ่งที่ชั้นต้องการคืออะไรกัน เฝ้ารอเสียงเคาะของประตูบานนั้น หรือก้าวเดินไปเปิดด้วยตัวเอง "